GODZINY OTWARCIA

wtorek - piątek 10.00-17.00

sobota - niedziela 10:00-17:00

WDARZENIA

Święci nie przemijają. Św. Kinga, św. Urszula

Niezmiernie miło jest nam poinformować, iż w dalszej części wystawy „Święci nie przemijają” Miejska Galeria Sztuki im Wł. hr. Zamoyskiego przedstawia postacie kolejnych świętych: św. Kingi i św. Urszuli Ledóchowskiej. 



Jan Paweł II wynosząc na ołtarze dwie święte kobiety – św. Kingę i św. Urszulę Ledóchowską, których życie i czyny dzielą epoki, a łączy wyjątkowa wspólnota misji, połączył symboliczną klamrą dwa duchowe ośrodki tak istotne dla religijnego społecznego i kulturowego kolorytu górskiej ziemi.

Paralelność losów i postaw jest tutaj wyjątkowa, a 700-letni dystans dziejowy jedynie uwypukla uniwersalizm i ponadczasowość wyznawanych wartości, o które dzisiaj tak trudno. Obie kobiety pochodziły ze znakomitych rodów, obie przybyły na polską ziemię, bezgranicznie oddane w służbie bliźniemu, przejęte bytem narodu i losem państwa. Obie królewski i arystokratyczny splendor zamieniły na zgrzebne płótno habitu. Obie po ziemskiej peregrynacji, oddając wszystko co doczesne, spoczęły pośród swoich współwyznawczyń, a ich dzieło i żywy kult nadal przynosi owoce.

Lidia Rosińska-Podleśny

Miejska Galeria Sztuki im. Wł. hr. Zamoyskiego w Zakopanem 


Św. Kinga (również Kunegunda) ur. 1234 r., zm. 1292 r. Węgierska królewna z dynastii Arpadów, księżna krakowska i sandomierka, a następnie zakonnica w Zakonie Świętej Klary (klarysek), żona polskiego władcy, Bolesława V Wstydliwego oraz święta Kościoła katolickiego. Wraz z Bolesławem stała się fundatorką wielu klasztorów i kościołów. Dziełem jej życia była fundacja starosądeckiego klasztoru klarysek. Po śmierci męża rozdała resztę kosztowności ubogim i wyjechała do Starego Sącza, gdzie postanowiła spędzić resztę swojego życia przyjmując habit zakonny. W 1291 r. Kinga zapadła na ciężką chorobę, zmarła w opinii świętości w starosądeckim klasztorze. Pochowano ją w kościele klasztornym sióstr klarysek.


Józef Kowalczyk, Błogosławiona Kinga, 1996, piaskowiec pińczowski, ze zbiorów Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce


Adryan Głębocki, Legenda bł. Kingi, Lit. M. Fajans, II poł. XIX w., ze zbiorów Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce

 

Ferdynand Olesiński, Legenda bł. Kingi, 1895, olej, płótno, ze zbiorów Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce


Florian Cynk, Wydobycie pierwszej bryły soli przez Świętą Kunegundę, 1872, ryt. B. Puc, ze zbiorów Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce

Jan Matejko, Bł. Kinga, 1892, olej, deska, ze zbiorów Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce


Jan Matejko, Św. Kinga na modłach, 1871, ryt. T. Zabłocki, ze zbiorów Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce


Klasztor Sióstr Klarysek w Starym Sączu, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Klarysek w Starym Sączu


Pierścień św. Kingi, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Klarysek w Starym Sączu


Msza kanonizacyjna św. Kingi, Stary Sącz, 1999, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Klarysek w Starym Sączu




Św. Urszula Ledóchowska (Julia Ledóchowska) ur. 1865 r., zm. 1939 r. W 1886 r. Julia Ledóchowska wstąpiła do klasztoru urszulanek w Krakowie. Po nowicjacie złożyła śluby zakonne i otrzymała imię s. Maria Urszula od Jezusa. W 1914 r. rozpoczęła w Szwecji działalność apostolską, gromadziła katoliczki na dyskusje religijne, rekolekcje. Zaczęła również wydawać miesięcznik katolicki. Zainicjowała wydanie zbioru tekstów o Ojczyźnie (1917 r.), organizowała odczyty. Założyła szkołę języków dla skandynawskich dziewcząt. W 1920 r. wraz z całą wspólnota urszulanek wróciła do Polski i zaangażowała się w odbudowę kraju. Powstało wówczas apostolskie Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Jan Paweł II beatyfikował Urszulę Ledóchowską 20 czerwca 1983 r., natomiast kanonizacja nastąpiła 18 maja 2003 r.

Św. Urszula Ledóchowska, Łódź, 1937, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 

Rodzice Julii Ledóchowskiej, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Julia  w roku wstąpienia do klasztoru, 1886, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Św. Urszula w Domu Dziecka w Komornikach, 1927, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Św. Urszula w Pniewach z prezydentem RP Ignacym Mościckim, 1927, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Św. Urszula w Kazimierzu, 1935, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Dzieci góralskie z s. Laurentowską i s. Sierzpowską, 1935, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Budowa kaplicy i ochronki na Jaszczurówce, 1935, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Dom i kaplica  na Jaszczurówce, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Msza kanonizacyjna św. Urszuli Ledóchowskiej, Rzym, 2003, dzięki uprzejmości Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach 


Zdjęcia prac oraz materiały prezentowane na wystawie pochodzą z archiwum i zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Zgromadzenia Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim w Krakowie, Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka w Wieliczce, Klasztoru Sióstr Klarysek w Starym Sączu, Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Pniewach i Urzędu Miasta w Zakopanem.

DO GÓRY

Serwis wykorzystuje pliki cookies. W dziale Polityka Prywatności mogą Państwo przeczytać o zasadach ich używania oraz ustawieniach przeglądarek internetowych. Korzystając z serwisu akceptują Państwo wymienione w Polityce prywatności postanowienia.